آش گشنیز یکی از آشهای مخصوص استان مازندران است. این آش تا حدودی شبیه به آش دوغ اردبیل می باشد اما در عین حال دارای تفاوت های زیادی نیز هست.در برخی نقاط ایران برای تهیه این آش از ماست استفاده می کنند اما در مازندران این آش را با دوغ تهیه می کنند که باعث می شود ترش شود.در آش گشنیز مواد مغذی زیادی همچون دوغ یا ماست ، گشنیز ، شلغم و کدو حلوایی استفاده می شود که همین امر باعث شده تا یک آش بسیار مقوی را در اختیار داشته باشید.این آش به خصوص برای کسانی که کدو حلوایی و شلغم دوست ندارند نیز مفید است زیرا به دلیل نوع پخت متفاوت آنها راحت تر می توان این مواد را مصرف کرد.همان طور که گفته شد و از نام این غذا پیداست گشنیز یکی از مهمترین مواد تشکیل دهنده این غذا می باشد.گشنیز در واقع سبزی است که از تمام قسمت های آن می توان استفاده کرد و هر قسمت خواص خود را دارد. مثلا در ایران از برگ و ساقه آن در سبزی خوردن استفاده می شود.در هند تخم گشنیز به عنوان یک ادویه بسیار مهم و پرکاربرد شناخته شده است و در تایلند از ریشه این گیاه استفاده می کنند.تخم گشنیز محتوی اسانس روغنی می باشد که برای تهیه مواد گالینیکی نظیر آب رویال به عنوان بادشکن به کار می رود. خواص تخم گشنیز به خواص زیره شباهت زیادی داشته، دارای خاصیت ضد نفخ، ضد میکروب، معطر، خلط آور، ضد درد (مخدر)، خواب آور، آرامبخش، ضد چربی و مدر میباشد.خوردن گشنیز با غذا از ترش کرن جلوگیری می کند و کلاً گشنیز جلوی مسمومیت های غذایی را می گیرد.خوردن گشنیز برای دهان و دندان بسیار مفید است. هم لثه را سالم می سازد و هم جلوی خرابی دندان ها را می گیرد و درد دندان را بر طرف می کند.از انواع دیگر آش می توان به : آش بلغور با شیر ،آش کشک ، آش دوغ ارومیه و آش سورولی اشاره کرد.