آش رشته یکی ازمعروف ترین و قدیمی ترین آش های ایران است که طرفدران زیادی دارد. این آش اغلب به همراه کشک و یا سرکه مورد استفاده قرار می گیرد.البته هر کس بنا به سنت خانوادگی از مواد خاصی در کنار آن استفاده می کند. در این آش از انواع مواد غذایی همچون حبوبات ، سبزیجات و مواد لبنی استفاده میشود که همین امر باعث شده تا در یک غذا تمامی مواد لازم برای بدن در آن فراهم شود. آش رشته در ایام ماه مبارک رمضان طرفدران زیادی دارد و در واقع جزء غذاهایی ست که در این ماه زیاد پخته می شود همچنین این آش در مهمانی های مردم ایران می تواند به عنوان یک پیش غذا در سفره ها خود نمایی کند.آش رشته تقریبا در تمامی نقاط ایران به یک صورت تهیه می شود و فقط شاید در بعضی از شهرها از نخود استفاده شود و برخی دیگر خیر.یکی از معروف ترین شهرهایی که معتقدند این آش مربوط به آن است تهران می باشد. کشک یکی از فرآورده های فرعی شیر است که به روش سنتی از جوشاندن، تغلیظ و یا خشک کردن دوغی که پس از کره گیری باقی می ماند و یا از ماست بدون چربی تهیه می شود. کشک یکی از فرآورده هایی است که از قدیم به طور سنتی و از روی تجربه جزء برنامه ی غذایی مردم ما بوده است و به علت داشتن اسیدهای آلی، ضد عفونی کننده دستگاه هاضمه ( معده، روده ی کوچک و روده ی بزرگ) می باشد. کشک به عنوان یک غذای نفاخ و هم آورنده و سفت کننده روده محسوب می شود؛ به همین علت برای هضم راحت آن از نعنای خشک استفاده می گردد. علاوه بر آن، کلسیم بالا و فسفر موجود در کشک می تواند در پیشگیری از پوکی استخوان موثر باشد. از کشک به عنوان یک افزودنی به غذاهایی مانند آش رشته، آش جو، کشک بادمجان و حلیم بادمجان یا به عنوان ماده ی اولیه در کله جوش استفاده می شود. از انواع دیگر آش می توان به آش مصطفی ، آش کشک ، آش ترش و آش جو با کشک اشاره کرد.