سس تند همان طور که از اسمش پیداست تند است.سس تند انواع مختلفی دارد و به صورت های مختلف و با مواد مختلف تهیه میشود.معمولا در بسیاری از کشورها شهرهایی وجود دارند که تبحر خاصی در تهیه این سس دارند.سس تند انواع مختلفی دارد که از درجه کم تندی آغاز میشود تا آن مدلی که شاید کمتر کسی بتواند از آن استفاده کند و درجه تندی کم و زیاد آن بسته به نوع فلفل و میزانی ست که در آن استفاده می شود.از جمله کشور هایی که به میزان زیاد از فلفل و سس تند استفاده می کنند می توان هندوستان و مکزیک را نام برد که غذاهایشان به تندی معروف است.در ایران مردم خوزستان علاقه زیادی به تندی دارند و فلفل یکی از چاشنی های اصلی غذایشان به حساب می آید. بر خلاف خیلی از مردم که معتقدند سس تند و تندی برای سلامت بدن خطرناک است طبق تحقیقات به عمل آمده مشخص شده است که تندی فواید بسیار زیادی دارد.غذاهای تند می‌توانند برای کم کردن اشتها و کمک به کاهش وزن استفاده شوند که امری منطقی است، زیرا بعد از سوختنِ دهان‌تان به‌دلیلِ تندی غذا، ترجیح می‌دهید از غذا خوردن دست بکشید. هزاران نوع فلفل تند وجود دارد که فواید غذایی مشابهی هم دارند. مثلا فلفل چیلی سبز کالری، قند، چربی و کربوهیدرات پایینی دارد، فاقد کلسترول است و مقدار زیادی ویتامین سی دارد. ویتامین سی با افزایش سوخت‌وساز، توسعه‌ی بافت‌های پیوندی، بیوسنتز انتقال‌دهنده‌های عصبی، عملکرد ایمنی، التیام زخم‌ها و جذب آهن ارتباط دارد. به‌علاوه این ویتامین یک آنتی اکسیدان است، یعنی رادیکال‌های آزاد را که به سلول‌ها آسیب می‌رسانند، از بین می‌برد. ویتامین سی برای سلامت پوست، دندان‌ها و استخوان‌ها لازم است و حتی به پیشگیری از بیماری اسکوربوت هم کمک می‌کند. کپسایسین در فلفل تند، سس‌های تند و سالساها وجود دارد. در فلفل تند، کپسایسین در بافتی که دانه‌ها را نگه می‌دارد، متمرکز شده است. دانه‌های فلفل‌ هم ممکن است تند باشد، اما برخلاف باور عامه، این تندی از خود دانه‌ها نیست، تندی آنها به‌دلیل کپسایسینی است که از بافت‌های اطراف‌شان جذب کرده‌اند. از انواع دیگر سس ها می توان به سس گوشت ، سس خردل ، سس بشامل و سس مایونز اشاره کرد.